In memoriam

Met verbijstering heeft G.V. Albatros Nuth kennis genomen  dat op 22 juli 2009 onze trainer Karel Scheren is overleden. 

 

Karel leed al jaren aan de slopende ziekte COPD. Groot was dan ook zijn blijdschap dat hij na een lange periode van ziekte en vele, soms erg lange, ziekenhuisopnames in november 2008 een geslaagde dubbele longtransplantatie onderging. Zijn genezingsproces verliep zeer voorspoedig, zelfs zo goed dat hij al weer tussen “zijn” dames stond en in mei 2009 is mee geweest op het kamp van Albatros.

 

Wij en vele anderen kenden Karel als iemand die recht door zee en vaak wel eigenwijs was. Maar iedereen, zeker bij Albatros, accepteerde dat van hem omdat we wisten dat hij het beste voor had met Albatros. Karel was iemand van: geen gezeur maar doen en geen energie verspillen voor iets wat geen nut heeft.

 

Karel was vele jaren werkzaam bij ons en heeft ontzettend veel voor onze vereniging betekent. Met minimale middelen heeft hij met “zijn” individuele sporters en groepen toch vele successen weten te behalen. Zo moest hij in de beginjaren met een zelf gemaakte minitrampoline aan de slag en trainden onze leden maar twee uur per week. Mede door zijn inzet is er wel nieuw materiaal aangeschaft maar het aantal trainingsuren is nog steeds hetzelfde gebleven. Daarnaast heeft hij op eigen houtje ervoor gezorgd dat er in 1998/1999 een volledig nieuw bestuur kwam nadat het zittende bestuur te kennen had gegeven in zijn geheel op te stappen.

 

We konden steeds een beroep doen op Karel, of het nou bij wedstrijden was of bij wat voor activiteiten we ook organiseerden. Hij was steeds present. Karel was heel sportief: hardlopen, zwemmen, fietsen, turnen en vooral het minitrampoline springen. Deze hobby’s hielden Karel tijdens zijn ziekte op de been. Het weekend voor zijn dood was hij nog volop plannen aan het maken voor het nieuwe seizoen voor zijn grote liefde: minitrampoline springen. Een sport waar hij uren over kon praten, ook thuis bij zijn familie en vrienden.

 

Bij Albatros gaf hij drie avonden in de week les en daarnaast ook nog bij KFC Olympia Schinveld en, tot voor een paar jaar terug, bij Swentibold Sittard. Sinds een paar jaar was Karel niet meer in staat om op de vloer te staan of wedstrijden bij te wonen, maar met zijn grote kennis en kunde van het minitrampoline springen zorgde hij er samen met de andere trainers voor dat de leden toch nieuwe sprongen aanleerden en qua niveau groeiden. Karel was met geen honderd paarden uit de sportzalen te houden. Als hij ’s morgens ontslagen werd uit het ziekenhuis was hij ’s avonds alweer in de sporthal. De turnsport en vooral het groepsspringen verliest in Karel een enthousiaste, gedreven en zeer kundig trainer. Albatros zal nooit meer hetzelfde zijn zonder Karel.